TASAVVUR
Saraton,
Otamning dalada qizargan yuzi,
Onam etagida tuproq hidi bor.
Vodiyga yoyilgan, quyoshning soʼzi,
Va, unga muhabbat qoʼygan bugʼdoyzor.
Oftob savalaydi, oʼtkan ketganni,
Bulut isteʼfoda balki, ehtimol.
Eng ogʼir damda ham tutib yelkani,
Har jonni avaylar, koʼhna majnuntol.
Chopib bormoqdadir otida askar,
Daraxtsiz yaylovlar yengilar jangsiz,
Yurtimda kezmoqda yozning lashkari,
Sassiz uriladi, qilichlar sassiz.
Qoʼyilib tugaydi bu tomoshalar,
Miltillab oʼchadi milion ming fonuz,
Tushadi dunyoga bulutdan parda,
Sariq rang tuflida kirib kelar kuz.
✍️ Komilaxon_Tursunova
UZ