G`ijduvon iqtisodiyot kollejida “Jasorat, qadr va burch” mavzuida o`tkazilgan tadbiri o`tkazildi.Tadbirda Buxoro davlat universiteti AL va KHK bo`limi boshlig`i A. SH. Rashidov, Milliy istiqlol g`oyasi, huquq va ma’naviyat asoslari kafedrasi dotsenti, s.f.n. A. A. Boltayev va “Tarix” kafedrasi katta o`qituvchisi M. Z. Orziyev qatnashdilar.Tadbirni kollej direktori Sh. Tursunov ochib berdi va “Jasorat, qadr va burch” mavzusida gapirib, 2 – jahon urushi qatnashchilari, shunigdek,front ortida mashaqqatli mehnat qilgan faxriylar, Kollejda uzoq yillar faoliyat olib borgan faxriy ustozlarni Xotira va qadrlash kunining 70 yillik tantanalari bilan yana bir bor tabrikladi.Hammamizga ma’lumki o`zbek xalqining bayramlari tantanalari va to`y marakalarida yoshi ulug` nuroniy insonlarni qadrlab joy beramiz. Bu bizlarga ota bobolarimizdan qolgan otameros urf-odatlardan biri. Xalqimiz yoshi ulug` kishilarni nuroniy deb bejizga aytishmaydi. Ya’ni ularning yuzidan nur taraladi. Chunki ona yurtimizning quvonchu tashvishlarini elkasida ko`tarib kelgan mu’tabar otaxonu onalarimizning duolari hamisha bizlarni qo`llab-quvvatlaydi. Keksalarni ko`rganimizda hayot o`tkinchiligini, umr g`animatligini anglaymiz. Ularning hayoti biz yosh avlodga ibrat maktabidir. Shu o`rinda sizlarga momom aytib bergan bir rivoyatni keltirib o`tmoqchiman. Rivoyat qilishlaricha qadim zamonlarda Chin mamlakatida bir johil podshoh o`tgan ekan. U chiqargan barcha qonunlariga vaziru ulamolar va butun xalq qarshi bo`lar ekan. Ammo podshohning farmoniga kimki qarshilik qilsa shu zahoti dorga osilar ekan. Podshoh yana yangi qaror chiqaribdi. G`aznamizga eng katta putur etkazayotganlar bu-keksa cholu kampirlar. Oltmish yoshdan o`tgan barcha keksalarni qatl qiling, sababi ular bizga hech qanday foyda keltirayotgani yo`q. SHu tariqa zamonlar, kunlar o`ta boshlabdi. Bir usta temirchi yigit bir paytlar otasidan o`rgangan hunari va bugungi kunda ustozi bo`lgan padarini o`z qo`llari bilan o`ldirishi kerak edi. Ammo u otasini tog`larga olib borib tashlab kelishni ma’qul deb biladi va otasini elkasiga mindirib tog`u tosh oralab ketayotganda bir pas dam olaman deb toshning ustiga o`tiradi. SHu payt otasi qax-qax o`rib kulib yuboradi. Ha ota nega kulayapsiz.__O`g`lim nega kulmay bir vaqtlar men ham otamni shu tog`u –toshlarga tashlab ketgandim. Essiz otam qanday ko`rgiliklar ko`rgan bo`lsa bugun esa sen meni shu tog`u toshga tashlab ketayapsan. Yo`q men sizni tashlab ketmayapman. Mana bu g`orda umringizni oxirigacha yashab turing. Men sizga egulik hamma narsa etkazib turaman. Shu tariqa o`g`il otasiga xufiyona xizmat qilar edi. Har 33 yilda keladigan qurg`oqchilik Chin mamlakatiga ayovsiz keldi. Barcha hosillar kamayib ekilgan sholilar qurib qolar edi. Hatto bu qurg`oqchilik shohni ham talvasaga solib qo`ydi. Shoh farmon berdi. Kimki tog`da bekilib qolgan buloq ko`zini topsa unga katta mukofot beraman dedi. Bir kuni temirchi usta otasini ko`rgani bordi. Otasi esa nega suv olib kelmading deb so`radi. O`g`il esa bo`lgan voqealarni otasiga aytib berdi. O`g`lim men buni bobomdan eshitgan edim. Agar suv ko`zini ochmoqchi bo`lsang aridan foydalan degan edilar. Senga maslahatim bir arini ikki kun qutida saqlaysan va uni qo`yib yuborasan. So`ng arini izidan kuzatib borasan ari chanqog`ini qondirish uchun bekilib qolgan buloqning ko`ziga borib qo`nadi. Xuddi otasi aytganday temirchi usta arini qamab qo`ydi va ketidan qolmay kuzata boshladi. Ari tog`ning yon tomonidan g`orga kirib ketib bir joyga qo`ndi. Usta o`sha joyni kavladi. U yerdan esa suv otilib chiqdi. Butun xalq qurg`oqchilikdan omon qoldi. Podshoh temirchi yigitga sen dono ekansan, tila tilagingni dedi. Shunda yigit keksalarning jonlarini omon saqlashini so`radi. Shohning g`azabi chiqib, buning sababini so`radi va yigit bo`lgan voqealarni aytib berdi. Podshoh biroz o`ylanib qoldi. Qattiq adashganligini angladi va shu zahoti farmonini bekor qildi. SHuning uchun bo`lsa kerak, Qari bilganni pari bilmas deydilar. Qissadan hissa shuki, qariyalarni bejizga qadrlamaymiz. Bir o`ylab ko`ringa, “Qarisi bor uyning parisi bor” degan naql naqadar haq ekanligini ota-onasi, bobo-buvisi bor uylardagi fayzu barakadan ko`rish mumkin. Har bir ish, tadbir ular bilan kengashib hal qilinadi. Nabiralarni aytmaysizmi: ular otasidan ko`ra bobosiga, onasidan ko`ra buvisiga ko`proq talpinadilar. Boboyu-buvilariga ichki sir, dardlarini aytadilar, maslahatlariga quloq tutadilar. Tabiiyki, ularda hayot haqidagi dastlabki tushuncha, ko`nikmalar, dunyoqarashlar shu nuroniylar ta’sirida shakllanadi. Qariyalar xonadonlarimizning fayzi va farishtasi, ular bizni doim to`g`ri yo`lga boshlaydilar. Oilalardagi farovonlik, ahillik, yurtdagi tinchlik, bardavomlik, erishilayotgan yutuqlarimizda mu’tabar keksalarimizning o`rni beqiyos, bilsangiz.[widgetkit id=61]
